Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΥ -ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ- ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΥ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ ΛΕΦΤΑ.

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΥ -ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ- ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΥ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ ΛΕΦΤΑ.

Πάντα μετά από μια καταστροφή όταν προσπαθούμε να επανέλθουμε στην προηγούμενη κατάσταση («κανονικότητα») ερχόμαστε αντιμέτωποι με το κόστος της καταστροφής. Το συγκεκριμένο κόστος εκτός από την αποκατάσταση των ζημιών συμπεριλαμβάνει και τις απώλειες Εσόδων για το επόμενο διάστημα. Ενώ το κόστος είναι αποκατάστασης μιας ζημιάς είναι δεδομένο, η απώλεια των Εσόδων είναι μια εκτίμηση και γι’ αυτό κάποιες φορές είναι υπερβολική. Σήμερα θα δούμε κάποιες ποδοσφαιρικές οικονομικές ιστορίες που στην φάση αυτή έχουν -εξ’ αιτίας της σημασίας του για μεγάλο κομμάτι της Κοινωνίας- ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

ΙΣΤΟΡΙΑ 1η: ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟΙ ΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΑΘΛΗΤΕΣ ΛΟΓΩ ΚΟΡΩΝΑΪΟΥ;

Όταν το κακό χτυπήσει την Οικονομία όλοι (ακόμη και οι Νέο-Φιλελεύθεροι) στρέφονται στην ασφάλεια της Κρατικής χρηματοδότησης. Η οποία χρηματοδότηση μπορεί να είναι είτε «ενεργητική» (παροχή χρημάτων ή πιστώσεων) είτε «παθητική» (μείωση φορολογίας). Το αποτέλεσμα και στις δύο περιπτώσεις είναι η αύξηση της ρευστότητας των επιχειρήσεων. Εκτός, όμως, από αυτό παράγονται μια σειρά από άλλες επιπτώσεις οικονομικού και νομικού χαρακτήρα.

Στην περίπτωση της «πανδημίας του κορωναϊού» το Κράτος καλείται να χρηματοδοτήσει μια σειρά από κλάδους τόσο σε επίπεδο επιχειρήσεων όσο και εργαζομένων. Άλλωστε αυτό (το Κράτος) επέβαλλε την παύση της οικονομικής δραστηριότητας. Ειδικά για το Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο (και Μπάσκετ) εφ’ όσον δεν γίνεται να χρηματοδοτηθούν άμεσα οι ομάδες (με ποια κριτήρια χρηματοδοτείς επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών θεάματος;) ακούστηκε η μείωση ή/και ο μηδενισμός της φορολόγησης των συμβολαίων των επαγγελματιών αθλητών.

Σύμφωνα με την Φορολογική Νομοθεσία οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα (και οι αλλοδαποί) φορολογούνται για το εισόδημα που αποκτούν εδώ και στην περίπτωση των αλλοδαπών ενδέχεται αναλόγως της χώρας τους και των συμφωνιών που έχει με την Ελλάδα να φορολογηθούν και εκεί. Ο εργαζόμενος (επαγγελματίας αθλητής) λαμβάνει τα λεφτά που συμφωνεί με την ομάδα «καθαρά» (μετά την αφαίρεση του φόρου). Άρα, τον Φόρο Εισοδήματος πληρώνει η Π.Α.Ε./Κ.Α.Ε., η οποία για τον λόγο αυτό καταχωρεί το ποσό στα Έξοδα της.

Συνεπώς, μια νέα μείωση του Φ.Ε. των συμβολαίων (ή/και ο μηδενισμός του) για το 2020 παράγει τα εξής αποτελέσματα:

  • Μειώνει το κόστος για Π.Α.Ε./Κ.Α.Ε. μειώνοντας τις Ζημιές τους (ή αυξάνοντας τα Κέρδη τους, οπότε αυξάνεται ο Φ.Ε. για το Κράτος).
  • Προάγει τους επαγγελματίες αθλητές σε αφορολόγητους εργαζόμενους.

Μετά την τελευταία τροποποίηση της Φορολογικής Νομοθεσίας (άρθρο 76 του Ν. 4646/2019) ο Φ.Ε. των συμβολαίων των επαγγελματιών αθλητών ορίστηκε ανεξαρτήτως του τελικού ποσού στο 22% (όσο είναι για το κλιμάκιο από 10.001-20.000) με την προϋπόθεση ότι το ποσό του συμβολαίου υπερβαίνει τις 40.000 Ευρώ. Η τελευταία αυτή τροποποίηση ήταν υπέρ των υψηλά αμειβόμενων αφού όσοι αμείβονται μέχρι 40.000 Ευρώ φορολογούνται με το ίδιο ποσοστό μ’ αυτούς που παίρνουν περισσότερα.

Τελικά:

Εκτός της φορολογικής ανισότητας μεταξύ των επαγγελματιών αθλητών που δημιουργεί η τελευταία τροποποίηση της Φορολογικής Νομοθεσίας δημιουργεί μια προνομιακή μεταχείριση τους έναντι των υπολοίπων εργαζομένων. Έτσι, οποιαδήποτε νέα μείωση του Φ.Ε. (για να βοηθηθούν οι Π.Α.Ε./Κ.Α.Ε.) θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερη φορολογική (και άρα οικονομική) ανισότητα. Πόσο αποδεκτό κοινωνικά μπορεί να είναι κάτι τέτοιο; Τέλος, πόσο δίκαιη είναι μια τέτοια αντιμετώπιση των Π.Α.Ε./Κ.Α.Ε. όταν δεν έχει προβλεφθεί ο τρόπος στήριξης των υπολοίπων επιχειρήσεων στον χώρο του θεάματος (μέρος του οποίου είναι ο Επαγγελματικός Αθλητισμός);      

ΙΣΤΟΡΙΑ 2η: ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΤΩΝ Π.Α.Ε.

Όπως σημειώθηκε και παραπάνω οι απώλειες οποιασδήποτε κατηγορίας Εσόδου βασίζονται σε εκτιμήσεις με βάση το πρόσφατο παρελθόν. Ωστόσο, οι εκτιμήσεις αυτές δεν είναι μεταξύ τους ισοδύναμες. Για παράδειγμα κανείς δεν είναι σε θέση αυτή τη στιγμή να εκτιμήσεις τις απώλειες των χορηγικών και διαφημιστικών Εσόδων όπως επίσης και το χρονικό διάστημα που θ’ απαιτηθεί για να επανέλθουν αυτά στα φετινά (πριν την πανδημία) επίπεδα.

Μπορεί, όμως, κάποιος να εκτιμήσει πόσα Έσοδα θα χαθούν αν οι Π.Α.Ε. δεν κόψουν ούτε ένα εισιτήριο. Σε πρόσφατο κείμενο Γαύρικης ιστοσελίδας αναφερόταν το ιλιγγιώδες ποσό των 9 εκ. Ευρώ! Υποτίθεται ότι αυτό το ποσό αντιστοιχεί στα Έσοδα από τα απλά και τα εισιτήρια διαρκείας. Ωστόσο, το ποσό αυτό ΔΕΝ προκύπτει με κανένα τρόπο από τα δημοσιευμένα οικονομικά στοιχεία που διαθέτουμε όπως προκύπτει και από τον πίνακα που ακολουθεί.

Βέβαια, τα στοιχεία για την σεζόν που διανύουμε δεν τα έχουμε. Μπορούμε, ωστόσο, με βάση την σεζόν 2017-2018 όταν ο Γαύρος είχε σχεδόν 6 εκ. Έσοδα από εισιτήρια και γνωρίζοντας πως ούτε οι τιμές, ούτε η χωρητικότητα αυξήθηκαν να θεωρήσουμε τα 9 εκ. λάθος.

Από την άλλη είναι απόλυτα λογικό και αναμενόμενο να υποθέσουμε ότι η συνολική απώλεια Εσόδων θα είναι πολύ μεγαλύτερη. Αλλά μιλάμε πλέον για την συνολική απώλεια Εσόδων και όχι μόνο από μια πηγή. Μια εξήγηση για το ποσό των 9 εκ. θα μπορούσε να είναι ο διπλασιασμός των Εσόδων από τα εισιτήρια της περιόδου 2018-2019. Μια άλλη είναι πως μια ομάδα με το (οικονομικό) μεγαλείο του «γνήσιου Γαύρου» δεν μπορεί παρά να έχει μεγάλες απώλειες (θρυλικές) Εσόδων.

ΙΣΤΟΡΙΑ 3η: ΟΙ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΦΕΤΙΝΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ.

Το ζήτημα της μείωσης των συμβολαίων των ποδοσφαιριστών είναι κεντρικής σημασίας για την επιβίωση και των δύο πλευρών. Είναι προφανές πως τα περισσότερα λεφτά που έχουν συμφωνήσει οι χορηγοί με τις ομάδες εισπράττονται από αυτούς όταν κορυφώνεται το ενδιαφέρον στα πρωταθλήματα. Έτσι, ακόμα και η «απλή μέθοδος των τριών» δεν είναι αντικειμενική καθώς για να λειτουργήσει προϋποθέτει ότι τα λεφτά των χορηγών εισπράττονται ισομερώς.

Ακόμα, όμως, και να συμβαίνει αυτό τίποτα δεν εξασφαλίζει στην Π.Α.Ε. ότι θα εισπράξει χωρίς καθυστέρηση (δηλαδή, εγκαίρως) τα λεφτά που της οφείλονταν μέχρι τον Μάρτη. Γιατί από την πλευρά τους οι χορηγοί όταν υπογράφουν με μια Π.Α.Ε. ΔΕΝ σημαίνει απαραίτητα ότι έχουν ήδη τα λεφτά στο Ταμείο τους▪ θα μπορούσαν (όπως και κάνουν οι περισσότεροι) σε μελλοντικές εισπράξεις. Έτσι κι αλλιώς υπάρχει μια περίοδος πίστωσης. Επιπροσθέτως, και οι χορηγοί από την πλευρά τους περιμένουν (προκειμένου να πληρώσουν τις Π.Α.Ε.) να εισπράξουν από τους πελάτες τους.

Όπως είναι αναμενόμενο την αβεβαιότητα τους σχετικά με την είσπραξη των χορηγιών οι Π.Α.Ε. προσπαθούν να την μετακυλήσουν στους ποδοσφαιριστές. Οι τελευταίοι από την πλευρά τους προσπαθούν να εισπράξουν όσα περισσότερα γίνεται επικαλούμενοι μεταξύ άλλων και την «απλή μέθοδο των τριών». Ωστόσο, η ισχύς είναι από την πλευρά των Π.Α.Ε. τόσο επειδή είναι αυτοί που πληρώνουν (εργοδότες) όσο και γιατί δεν ευθύνονται αυτές για την διακοπή των πρωταθλημάτων. Η επίκληση και μόνο από πλευράς τους των «εκτάκτων συνθηκών» αρκεί για να πείσει και τους πλέον συνδικαλιστές παίκτες ότι πρέπει να δεχθούν κάποια μείωση.

Πόση, όμως, είναι η «σωστή» μείωση των αποδοχών τους; Στο σημείο ο συνδικαλιστικός φορέας των παικτών δεν απέτυχε να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των μελών του. Απέτυχε, καθώς δεν συμφώνησε σ’ ένα δεδομένο ποσοστό μείωσης αφήνοντας τα μέλη του να διαπραγματευτούν μόνα τους σ’ επίπεδο ομάδας. Προφανώς, οι παίκτες των «μικρότερων» ομάδων (η κύρια λειτουργία των οποίων είναι να συμπληρώνουν τις υπόλοιπες θέσεις της κατηγορίας) θα είναι σε μειονεκτικότερη θέση από τους συναδέλφους τους των μεγάλων ομάδων.

Από την άλλη η συγκεκριμένη αποτυχία δεν βαρύνει μόνο τους ποδοσφαιριστές αλλά το σύστημα διεξαγωγής των πρωταθλημάτων γενικότερα. Γιατί η αποτυχία ν’ αποφασιστεί μια κλιμακωτή μείωση των αποδοχών τους η οποία να δεσμεύει όλες τις ομάδες, έτσι ώστε οι χαμηλά αμειβόμενοι να έχουν τις μικρότερες δυνατές απώλειες είναι πολύ μεγάλη και σημαντική και υπονομεύει τα συμφέροντα των ποδοσφαιριστών για το επόμενο διάστημα.

ΙΣΤΟΡΙΑ 4η: Η «ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ» ΤΩΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥΣ.

Όσα πρωταθλήματα γίνει προσπάθεια να ολοκληρωθούν «κανονικά» είναι για να προσπαθήσουν να μειώσουν την απώλεια Εσόδων τους. Αν αυτή η αμφιλεγόμενη προσπάθεια έχει τελικά περισσότερο θετικά από αρνητικά μένει ν’ αποδειχθεί στο τέλος της φετινής σεζόν (όποτε κι αν είναι αυτό). Κριτήριο της επιτυχίας (ή της αποτυχίας) θα είναι οι εξελίξεις σε Αγγλία, Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία. Ο Αθλητισμός εν γένει και ο Επαγγελματικός Αθλητισμός ειδικά υπάρχει όχι μόνο για τους ίδιους τους αθλούμενους, αλλά κυρίως για την τέρψη των θεατών/οπαδών.

Λέγεται και γράφεται ότι ο Καπιταλισμός προχωρά μέσω των καταστροφών των προηγούμενων μορφών οργάνωσης, κλάδων και επαγγελμάτων και την δημιουργία νέων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Επαγγελματικός Αθλητισμός στα χρόνια του κορωναιού (και των διαδόχων του) διατρέχει τον κίνδυνο της πλήρους ψηφιοποίησης του με ότι αυτό θα συνεπάγεται για τους επαγγελματίες αθλητές ως εργαζόμενους. Ο βαθμός του κινδύνου δεν είναι αυτή τη στιγμή φανερός καθώς η τελική έκβαση θα κριθεί μετά από πολλά «αν».

Ωστόσο, δεν υπάρχει λόγος να μην τον περιγράψουμε γιατί όπως εξελίσσονται τα πράγματα είναι πιθανό τα πράγματα να πάνε προς τα εκεί. Ο κίνδυνος για τον Επαγγελματικό Αθλητισμό λέγεται «virtual sports». Αν τα πράγματα πάνε προς την κατεύθυνση αυτή το μόνο σίγουρο είναι πως θα πρόκειται για μια πλήρως αχαρτογράφητη κατάσταση. Τόσο από οικονομικής όσο και από κοινωνικής πλευράς. Ακόμη χειρότερα αυτή η εξέλιξη δεν φαίνεται να θίγει τα (οικονομικά) συμφέροντα των χορηγών και των Π.Α.Ε. Ακόμα, όμως, είναι πολύ πρόωρο να καταλήξουμε σε κάποιο γενικό συμπέρασμα.

Η περίοδος που ζούμε είναι από κάθε άποψη μοναδική για τους περισσότερους από εμάς. Μοιάζει πολύ με την κατάσταση που θα επικρατούσε μετά από μια σύντομη πολεμική σύγκρουση. Κάθε μια από τις προηγούμενες ιστορίες μπορεί να έχει άσχημες επιπτώσεις είτε για όλους είτε για κάποιους από τους συντελεστές του Επαγγελματικού Αθλητισμού (Ποδοσφαίρου στην περίπτωση μας). Το πιθανότερο, όμως, είναι τελικά να υπάρξει ένας συνδυασμός τους οπότε και το τελικό αποτέλεσμα θα είναι χαοτικό και απρόβλεπτο με τα σημερινά δεδομένα. Σίγουρα, το επόμενο διάστημα θα είναι και διδακτικό και ενδιαφέρον.

28 Μάη 2020
«πανταχού παρών 1».

Διαβάστηκε 719 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΥ -ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ- ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΥ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ ΛΕΦΤΑ.